Smoke + Mirrors 2LP

Opvallend afwezig in de waslijst aan invloeden die Imagine Dragons zo vaak noemen, is The Killers, de enige andere Las Vegas-rockband van betekenis. Imagine Dragons bagatelliseren de glamour die The Killers zo aantrekkelijk vonden, maar ze delen een voorliefde voor het overdrevene, iets dat volledig tot bloei komt op hun tweede album, Smoke + Mirrors. Groter en brutaler dan Night Visions uit 2012, legt Smoke + Mirrors een band vast die zo bedwelmd is door hun plotselinge verrassingssucces dat ze hebben besloten om elke excess uit te buiten. Ze voeren hun kenmerkende stampende geluid op -- het is aanwezig op "I Bet My Life," de eerste single en een nummer dat fans gerust moet stellen dat ze de tweede keer niet iets anders krijgen -- maar ze hebben ook verstandig besloten om hun horizon te verbreden, door de mogelijkheden te grijpen die collega-arenarockers Coldplay en Black Keys bieden. Ondanks de bluessige bluf van "I'm So Sorry" -- een Black Keys-nummer ontdaan van elk R&B-groove-gevoel -- geeft de groep meestal de voorkeur aan de hemelhoge sentimenten van Coldplay, maar waar Chris Martin's ploeg vaak vroom lijkt, zit er bij Imagine Dragons een gemoedelijke jongens-van-de-buren kwaliteit die hun grootsheid doet afnemen. Zeker, Smoke + Mirrors is rock zo groot dat het hol klinkt -- de galm functioneert bijna als een vijfde instrument in de band -- maar de serieuze toewijding van de groep aan het overduidelijk belachelijke heeft zijn charme, vooral omdat ze geen enkele pretentie bezitten. Dit onderscheidt ID van The Killers, die nog nooit een groot idee zijn tegengekomen dat ze niet mooi vonden. Imagine Dragons houden van grote geluiden en grote emoties -- en, als ze het kunnen opbrengen, grote hooks -- en de toewijding aan stijl boven inhoud geeft hen een aantrekkelijke charme, vooral wanneer ze besluiten om subtiele elementen van EDM in te weven in "Shots" (iets dat ook opduikt in het titelnummer), of Vampire Weekend's wereldbeat-flirtaties in "Summer." Imagine Dragons bouwen hun geluid doelbewust op uit deze zwaargewichten van de alternatieve rock, ze stroomlijnen het tot iets dat gemakkelijk te verteren is voor de massa, maar net als zoveel commercieel ingestelde combinaties resulteert hoe ze deze vertrouwde stukjes assembleren vaak in prettig eigenaardige combinaties. Deze jongens zijn schaamteloos en dat maakt hen leuker dan de gemiddelde arenarockers. [Een luxe editie met 21 tracks werd ook uitgebracht op LP.]