L.A. Woman (50e verjaardag Deluxe-editie)

The Doors vonden hun mojo (en Mr. Mojo Risin') in november 1970, toen ze L.A. Woman in zes dagen opnamen in de Workshop, de oefenruimte van de band aan de Santa Monica Boulevard. Het album was zowel kritisch als commercieel een succes, werd dubbel platina en bevat enkele van de meest tijdloze nummers van de band, waaronder de Top 20-hit 'Love Her Madly', 'Riders On The Storm' en het titelnummer.

Om het 50-jarig jubileum van het album te vieren, blijft Rhino stijgen met een 3-cd/1-lp-set die op 3 december verkrijgbaar zal zijn. L.A. WOMAN: 50TH ANNIVERSARY DELUXE EDITION bevat het originele album, nieuw geremasterd door The Doors' vaste geluidstechnicus en mixer Bruce Botnick, twee bonusschijven met niet eerder uitgebrachte studio-outtakes en de stereomix van het originele album op 180 gram vinyl. De muziek zal dezelfde dag ook beschikbaar zijn via digitale en streamingdiensten, evenals een nieuwe Dolby Atmos-mix van het originele album door Botnick.

Voor deze nieuwe collectie is het originele album uitgebreid met meer dan twee uur aan niet eerder uitgebrachte opnamen uit de sessies voor L.A. Woman, waardoor de luisteraar de ontwikkeling van elk nummer in de studio kan ervaren. Ook is een vroege demo van 'Hyacinth House' opgenomen in Robby Krieger's thuisstudio in 1969 toegevoegd.

De outtakes laten Jim Morrison, John Densmore, Robby Krieger en Ray Manzarek in de studio werken met twee extra muzikanten. De eerste was ritmegitarist Marc Benno, die met Leon Russell in The Asylum Choir speelde. De ander was bassist Jerry Scheff, die lid was van Elvis Presley's TCB-band.

In de studio zegt Botnick dat de band een meer organische benadering van opnemen koos, in plaats van steeds opnieuw te beginnen om technische perfectie te bereiken. 'De niet eerder uitgebrachte tapes hier – seriële takes van 'The Changeling', 'Love Her Madly', 'Riders On The Storm' en 'L.A. Woman' – tonen een band die geobsedeerd is door groove en tegelijkertijd wendingen en versieringen uitvoert met de precisie van een goed geoefende soulband... Het idee was om van nummer naar nummer te gaan, om het te laten stromen.'

Tussen de outtakes van albumtracks hoor je de band ook vreugdevol spelen door de klassieke bluesnummers die Morrison ooit omschreef als 'original blues'. Er zijn geweldige takes van Junior Parker's 'Mystery Train', John Lee Hooker's 'Crawling King Snake', Big Joe Williams' 'Baby Please Don't Go' en 'Get Out Of My Life Woman', Lee Dorsey's funky klassieker uit 1966, geschreven door zijn producer Allen Toussaint.

In de uitgebreide liner notes van de collectie verkent veteraan rockjournalist David Fricke de wervelende totstandkoming van het album, dat het laatste zou zijn met Morrison, die een paar maanden na de release in Parijs overleed. 'Morrison is misschien nooit teruggekomen bij The Doors', schrijft hij. 'Maar met zijn dood werd L.A. Woman wedergeboorte, prestatie en finale tegelijk. Het is ook de blues – original blues, zoals Morrison beloofde. Vijftig jaar later is er nog steeds niets zoals dit.'