Born This Way 2LP

Niet lang na de eindeloze promotieparade voor Born This Way, het tweede volledige album van Lady Gaga en zonder twijfel het meest verwachte album van de jaren 2010, begon een zekere onvermijdelijkheid een rol te spelen. Het was onvermijdelijk dat Born This Way een escalatie van The Fame zou zijn, het was onvermijdelijk dat Gaga zou gaan waar anderen niet durfden, het was onvermijdelijk dat het groter zou zijn dan welk ander album dan ook dat in 2011 werd uitgebracht, zowel in omvang als succes. Gaga heeft het op zich genomen om alle persoonlijke details die nog in haar nummers zitten eruit te filteren, zodat ze anthems kan schrijven voor haar Little Monsters, die bonte groep queers, buitenbeentjes, outcasts en ruige kinderen die ze de hare noemt. Wat voor performance-art-shock Gaga ook had op The Fame/The Fame Monster, is veranderd in puur theater. Haar dramaclub-ambitie om rock-'n-roll-rebellie te combineren met haar discobeats maakt Born This Way tot Like a Prayer via Bat Out of Hell. Gaga heeft ervoor gekozen niet onder de huid te graven. Ze is heel tevreden om haar thema's te stellen en ze vervolgens te laten, en ze te gebruiken als de verbindende draad in een jaren 80-pastiche op een meedogenloze Eurotrash-beat. Echo's van Whitney Houston, Pat Benatar en Bruce Springsteen -- wiens jarenlange partner Clarence Clemons op twee nummers saxofoon speelt --- zijn overal te horen, maar het is natuurlijk Madonna die de hoeksteen vormt, die Gaga de melodie van "Express Yourself" en een pop-precedent voor katholieke schuld geeft. Lady Gaga hercontextualiseert de Material Girl bewust in een postmoderne collage, de sluwe overeenkomsten bieden tastbare herinneringen dat Gaga de erfgenaam van de divatroon is. En Born This Way bevestigt inderdaad haar status als een soort popvisionair. Gaga's ware gave is haar aanzienlijke behendigheid in het leveren van de basis. In tegenstelling tot veel van haar collega's knipt en plakt ze haar tracks niet digitaal, ze bouwt ze op vanuit de akkoorden en accessoriseert vervolgens naar believen. Ze laat deze gevoeligheid niet varen op Born This Way, maar ze neemt het wel als vanzelfsprekend aan, en duwt haar composities of producties nooit in onvoorspelbaar vaarwater. Ze serveert het verwachte, wat behoorlijk bevredigend kan zijn: "Marry the Night" glinstert met een neonpuls, "Born This Way" heeft een uitgelatenheid in zijn zelfingenomenheid, "Judas" verandert "Alejandro" in torenhoge gotische disco, ze bereikt haar metal-discofusie op "Bad Kids," en ze toont zelfs kwetsbaarheid op "Yoü and I."

Tracklist

A1. Marry The Night
A2. Born This Way
A3. Government Hooker
A4. Judas
A5. Americano
B1. Hair
B2. Scheiße
B3. Bloody Mary
B4. Black Jesus † Amen Fashion

C1. Bad Kids
C2. Fashion Of His Love
C3. Highway Unicorn (Road To Love)
C4. Heavy Metal Lover
D1. Electric Chapel
D2. The Queen
D3. Yoü And I
D4. The Edge Of Glory