Steve In A Box: The Warner Years (1977-1981) (4CD)

Steve Martin schoot omhoog van stand-upcomedian tot nationale sensatie aan het einde van de jaren 70 en herdefinieerde comedy voor een nieuwe generatie. STEVE IN A BOX: THE WARNER YEARS (1977-1981) legt Martins meteorencarrière vast in vier albums, met zijn absurde humor, surreële acts en banjovaardigheden.

De set bevat vier albums: Let's Get Small (1977), A Wild And Crazy Guy (1978), Comedy Is Not Pretty! (1979) en The Steve Martin Brothers (1981).

Comedyhistoricus Kliph Nesteroff beschrijft in de liner notes van de set Martins reis van kleine clubs naar uitverkochte arena's. Hij legt ook uit hoe Martins zelfbewuste humor een frisse afwijking was van de politieke satire van die tijd. “In plaats van politiek te ontleden zoals zijn tijdgenoten deden, ontleedde Martin de showbizz zelf. Het was comedy ten koste van comedy.”

Martins doorbraak kwam in 1977 met LET'S GET SMALL, een album dat zijn visuele, fysieke comedy opmerkelijk goed via audio wist vast te leggen. “De niet-ingewijden hoorden gekletter en stiltes die gelach opwekten, en dit nadeel werd een voordeel, omdat de overgangen surrealistischer leken dan ze al waren,” zegt Martin. Het album werd een Top 10-hit en behaalde platina.

Zijn tweede album, A WILD AND CRAZY GUY (1978), piekte op #2 en werd dubbel platina. Het album introduceerde de hit “King Tut”, die de Top 20 op de singlehitlijst bereikte. De populariteit van de titulaire 'wild and crazy guy' op het album werd versterkt door Martins terugkerende optredens bij Saturday Night Live, samen met Dan Aykroyd als de Festrunk Brothers. Hun catchphrase, “We zijn twee wilde en gekke kerels!” werd een cultureel fenomeen.

In 1979, toen hij zijn met goud bekroonde derde album COMEDY IS NOT PRETTY! uitbracht, trad Martin op voor stadiongrote publiek – een ongekende prestatie voor een stand-upcomedian. Zoals comedian Steve Allen opmerkte: “Voor het eerst in de geschiedenis van de comedy reageerde het publiek als een rockmuziekpubliek...alsof hij The Beatles of The Rolling Stones was.”

De set wordt afgesloten met THE STEVE MARTIN BROTHERS, dat een verschuiving in zijn carrière markeerde. Dit album bevatte niet alleen Martins stand-upmateriaal, maar ook een hele kant met bluegrassbanjo-uitvoeringen, wat wees op zijn overgang van stand-up naar muziek en film.