Steve In A Box: The Warner Years (1977-1981) (4LP)

Steve Martin schoot in de late jaren 70 van stand-upcomedian naar nationale sensatie en herdefinieerde comedy voor een nieuwe generatie. STEVE IN A BOX: THE WARNER YEARS (1977-1981) legt Martins meteoorachtige opkomst vast in vier albums en toont zijn absurde humor, surrealistische acts en banjovaardigheden.

De set bevat vier albums: Let’s Get Small (1977), A Wild And Crazy Guy (1978), Comedy Is Not Pretty! (1979) en The Steve Martin Brothers (1981).

Comedyhistoricus Kliph Nesteroff beschrijft in de liner notes van de set Martins reis van kleine clubs naar uitverkochte arena's. Hij legt ook uit hoe Martins zelfbewuste humor een frisse afwijking was van de politieke satire van die tijd. “In plaats van de politiek te deconstrueren zoals zijn tijdgenoten deden, deconstrueerde Martin de showbizz zelf. Het was comedy ten koste van comedy.”

Martins doorbraak kwam in 1977 met LET’S GET SMALL, een album dat zijn visuele, fysieke comedy opmerkelijk goed via audio wist vast te leggen. “De oningewijden hoorden gekletter en stiltes die gelach opriepen, en dit minpunt werd een pluspunt omdat de overgangen surrealistischer leken dan ze al waren,” zegt Martin. Het album werd een Top 10-hit en gecertificeerd platina.

Zijn tweede album, A WILD AND CRAZY GUY (1978), bereikte #2 en werd dubbel platina. Het album introduceerde de hit “King Tut”, die de Top 20 van de singlechart haalde. De populariteit van de titulaire ‘wild and crazy guy’ werd versterkt door Martins terugkerende optredens bij Saturday Night Live, samen met Dan Aykroyd als de Festrunk Brothers. Hun catchphrase, “We are two wild and crazy guys!” werd een cultureel fenomeen.

In 1979, toen hij zijn met goud bekroonde derde album COMEDY IS NOT PRETTY! uitbracht, trad Martin op voor stadiongrote publieken – een ongekende prestatie voor een stand-upcomedian. Zoals comedian Steve Allen opmerkte: “Voor het eerst in de geschiedenis van de comedy reageerde het publiek als een rockmuziekpubliek... alsof hij The Beatles of The Rolling Stones was.”

De set wordt afgesloten met THE STEVE MARTIN BROTHERS, dat een verschuiving in zijn carrière markeerde. Dit album bevatte niet alleen Martins stand-upmateriaal, maar ook een volledige kant met bluegrassbanjo-optredens, wat hintte op zijn overgang van stand-up naar muziek en film.