The Asylum Albums (1976-1980) [6LP]

“Het gaat niet alleen om het kunstwerk – muziek en tekst – dat Joni ons geeft. Haar kunstenaarschap verandert ons, onszelf. Ze heeft dingen in ons verschoven. En zo veranderen kunstenaars de wereld.” – Meryl Streep

Na de tournee van THE HISSING OF SUMMER LAWNS trok Joni Mitchell zich terug in het strandhuis van Neil Young om te herstellen. Ze wilde graag reizen, maar had nog geen bestemming in gedachten, totdat ze onverwachts werd uitgenodigd voor een roadtrip door het land met vrienden. Het was een van de drie roadtrips die ze maakte tussen 1975 en 1976 en het begin van een periode die werd gedomineerd door reislust, zowel in haar fysieke reizen als in haar muzikale verkenning. Deze transformerende fase staat centraal in THE ASYLUM ALBUMS (1976-1980), de volgende release in de Joni Mitchell Archives-serie.

De nieuwe collectie laat Mitchell op haar meest gedurfde zien in HEJIRA (1976), DON JUAN’S RECKLESS DAUGHTER (1977), MINGUS (1979) en het livealbum SHADOWS AND LIGHT (1980). De gerenommeerde audio-ingenieur Bernie Grundman remasterde alle vier de releases in deze boxset van de originele analoge mastertapes.

In deze periode verklaarde Mitchell moedig dat ze van de 'hitafdeling' naar de 'kunstafdeling' verhuisde. Critici hadden tijd nodig om bij te komen, maar haar creativiteit was in overdrive. In plaats van sessiemuzikanten nam ze op met jazzvirtuozen als Larry Carlton en Pat Metheny (gitaar), Michael Brecker (saxofoon), Herbie Hancock (keyboard) en Don Alias (percussie), en verschillende leden van Weather Report, waaronder Jaco Pastorius (bas) en Wayne Shorter (saxofoon).

HEJIRA is een bewijs van Mitchells artistieke evolutie. De ingetogen instrumentatie, gecombineerd met haar introspectieve teksten, resulteerde in tijdloze nummers als 'Coyote' en 'Furry Sings The Blues' met Young op mondharmonica. Mitchell zei ooit: 'Ik denk dat veel mensen veel van mijn andere nummers hadden kunnen schrijven, maar ik denk dat de nummers op Hejira alleen van mij hadden kunnen komen.'

Haar reis ging verder met DON JUAN’S RECKLESS DAUGHTER, een dubbelalbum met grotendeels experimentele muziek. Het bevatte 'Paprika Plains', een pianostuk van een hele kant met orkestrale arrangementen. Het vond een ontvankelijk publiek bij muzikale zoekers als Björk, die zei dat de onbevreesde aanpak van het album later haar muziek inspireerde.

Uiteindelijk leidde Mitchells pad naar Mingus, haar samenwerking met jazztitaan Charles Mingus, die verschillende nummers voor het project schreef. Mingus stierf kort voordat het album klaar was, en Mitchell droeg het aan hem op. Vier nummers van Mingus met teksten van Mitchell verschenen op het album, waaronder een versie van 'Goodbye Pork Pie Hat', Mingus' eerbetoon aan saxofonist Lester Young en een van zijn beroemdste composities. In de liner notes van het album zei Mitchell dat ze zich voor het eerst volledig ondergedompeld voelde in jazz tijdens het maken van de plaat. 'Het was alsof ik naast een rivier had gestaan – één teen in het water – het verkennend – en Charlie kwam langs en duwde me erin – 'verdrinken of zwemmen'...'

De laatste toevoeging aan THE ASYLUM ALBUMS (1976-1980) is het dubbele livealbum Shadows and Light. Het was Mitchells tweede livealbum en haar laatste release bij Asylum Records. Ze nam het op tijdens de tournee voor Mingus in september 1979 in de Santa Barbara Bowl. Behalve de uitvoering van haar klassieke nummer 'Woodstock', richtte het album zich op nummers van haar meest recente albums, zoals 'Amelia', 'Dreamland' en 'The Dry Cleaner From Des Moines'. The Persuasions, een vocale groep populair in de jaren zestig, verschenen ook op twee nummers: het titelnummer en een cover van 'Why Do Fools Fall In Love'.

De coverart van THE ASYLUM ALBUMS (1976-1980) bevat een deel van een van Mitchells originele schilderijen. Fans zullen genieten van een volledige versie van het grillig abstracte landschap als bijgevoegde insert in de albumverpakking voor zowel de cd- als lp-configuratie. Bij de set zit een oprecht essay geschreven door Oscar-winnende actrice Meryl Streep, een levenslange fan van Mitchells werk.