Live 1973 i 1974 (Deluxe) (4LP, winyl winogronowy)

"JEFF BECK * TIM BOGERT * CARMINE APPICE
 
Po obejrzeniu próby we wrześniu 1972 roku, Chris Welch z Melody Maker napisał: „Tim i Carmine
to najbardziej zaciekła sekcja rytmiczna, jaka istnieje, i szczerze mówiąc, to połączenie, które Jeff Beck mógłby poprowadzić, aby stać się pierwszym następcą Cream, zarówno pod względem sukcesu, jak i emocji.”
 
Inna ważna brytyjska publikacja muzyczna, New Musical Express, zgodziła się po obejrzeniu jednego z
pierwszych występów nowego power tria: „BBA to zespół o niemal niezrównanej wspaniałości.
Najcięższa rzecz na sześciu nogach: Beck, Bogert & Appice.”

BBA to krótkotrwała supergrupa składająca się z Jeffa Becka (gitara/wokal), Tima Bogerta (bas/wokal) i Carmine'a Appice'a (perkusja/wokal). Ich krótka, meteoryczna kariera obejmowała wydanie w 1973 roku ich debiutanckiego albumu studyjnego o tej samej nazwie, Beck, Bogert & Appice.  W dniach 18 i 19 maja 1973 roku nagrali na żywo
koncert w Koseinenkin Hall w Osace w Japonii, który został wydany jako Live In Japan. Album był
wydany tylko w Japonii i od jakiegoś czasu nie był szeroko dostępny.
 
Prawa do nagrań z Live In Japan wróciły do zespołu kilka lat temu. Zespół Jeffa Becka również
odkrył wcześniej niepublikowany koncert nagrany w Rainbow Theatre w Londynie 26 stycznia 1974 roku. Oryginalne taśmy zostały odnalezione i oczyszczone tam, gdzie było to konieczne, przez wszystkich trzech członków zespołu,
przy pełnej akceptacji Carmine'a Appice'a, Tima Bogerta, który zmarł w 2021 roku, oraz Jeffa Becka, który zmarł wcześniej w tym roku. Te dwa niesamowite koncerty na żywo zostaną teraz wreszcie wydane po raz pierwszy od pięciu dekad jako BECK, BOGERT & APPICE Live 1973 & 1974.
 
Oba koncerty zawierają eklektyczną mieszankę rocka, bluesa, boogie i eksperymentalnych utworów, które odzwierciedlają muzyczną maestrię supergrupy. „Superstition” pojawia się na obu koncertach, z ciężkim, głębokim groove'em,
podkreślonym przez solówki Becka i użycie Talk Boxa. „Going Down” i „Morning Dew”, obecne w japońskim secie, stały się stałymi elementami koncertów Becka. Umiejętności i muzykalność Appice'a
i Bogerta są widoczne przez cały czas, a niezrównana gra gitarowa Becka jest w pełni obecna. "