Live At The Matrix 1967: Oryginalne nagrania (5LP+7")

Limitowane do 14 000 numerowanych egzemplarzy 

The Doors dzieliło zaledwie kilka miesięcy od sławy, gdy w marcu 1967 roku zagrali pięć słabo frekwencyjnych koncertów w małym klubie w San Francisco o nazwie The Matrix. Te nieskrępowane występy przeszłyby niezauważone, gdyby nie Peter Abram, współwłaściciel pizzerii przerobionej na klub nocny wraz z założycielem Jefferson Airplane, Martym Balinem. Zapalony nagraniowiec, Abram regularnie nagrywał koncerty w The Matrix, a jego nagrania The Doors, dokonane między 7 a 11 marca 1967 roku, stworzyły jeden z najbardziej legendarnych bootlegów zespołu. Wreszcie, wszystkie znane nagrania z The Matrix, w całości pochodzące z oryginalnych taśm mistrzowskich Abrama, zostaną wydane 8 września.

Bootlegi z koncertów w The Matrix krążyły wśród fanów przez lata i cieszyły się popularnością mimo słabej jakości dźwięku większości kopii. Dźwięk zaczął się poprawiać w 1997 roku, gdy pierwsze dwa utwory z koncertów w The Matrix zostały oficjalnie wydane na The Doors: Box Set. Kolejne występy pojawiły się w 2008 roku na Live at the Matrix 1967; niestety, wkrótce odkryto, że wszystkie nagrania pochodziły z taśm trzeciej generacji, a nie z oryginałów. 

Dziś oryginalne nagrania Abrama zostały zremasterowane przez Bruce'a Botnicka, wieloletniego inżyniera i miksera The Doors, z przeznaczeniem na oficjalne wydanie. Winylowa wersja LIVE AT THE MATRIX 1967: THE ORIGINAL MASTERS zawiera wszystkie 37 utworów z koncertów, pochodzących z taśm matrycowych. Z wyjątkiem 15 piosenek wydanych w 2017 i 2018 roku jako ekskluzywne edycje Record Store Day, większość nowo zremasterowanych nagrań koncertowych debiutuje w tej kolekcji, w tym osiem, które nigdy nie pojawiły się na żadnym z poprzednich wydań The Matrix.

Łatwo zrozumieć trwałą atrakcyjność tych zabytkowych występów Jima Morrisona, Raya Manzarka, Robbiego Kriegera i Johna Densmore'a. Nagrane zaledwie kilka miesięcy przed tym, jak „Light My Fire” wyniosło zespół na światowy szczyt, taśmy oddają The Doors grających szeroki wachlarz piosenek, w tym kilka z ich debiutanckiego albumu, takich jak „Break On Through”, „Soul Kitchen” i „The End”. Wykonali też połowę piosenek przeznaczonych na wkrótce nagrywany drugi album, Strange Days, w tym wczesne wersje „Moonlight Drive” i „People Are Strange”. 15 setów muzyki przez pięć nocy w The Matrix dało zespołowi czas na oddanie się miłości do bluesa podczas rozbudowanych coverów „I'm A King Bee” i „Crawling King Snake”. The Doors zagrali nawet instrumentalną wersję „Summertime”.