Joanne 2LP

เป็นการยากที่จะไม่มอง Joanne ผ่านปริซึมของ Artpop อัลบั้มปี 2013 ที่บอลลูนชื่อเสียงที่ขยายตัวของ Lady Gaga แตกในที่สุด ทะเยอทะยานแต่สับสน Artpop เปิดตัวสูงแต่ก็ร่วงลงสู่พื้นดิน หยุดชะงักหลังจากซิงเกิลที่สองคือเพลงคู่กับ R. Kelly อย่าง "Do What U Want" Gaga รีบถอยกลับไปสู่ขอบเขตของคาบาเร่ต์ ตัดอัลบั้มมาตรฐานที่ทำได้ดีกับ Tony Bennett การเคลื่อนไหวที่ไม่เพียงแต่ให้โอกาสเธอได้ทำงานกับตำนานเท่านั้น แต่ยังส่งสัญญาณว่าเธอคิดว่า Artpop ก้าวไปไกลเกินไป: ความสง่างามของ Cheek to Cheek นั้นหรูหรา ไม่ฉูดฉาด เป็นการยอมรับว่าเธอกลับมาควบคุมมุกตลกของเธอได้อีกครั้ง มันเป็นการปูทางให้กับ Joanne การปรับปรุงบุคลิกของ Lady Gaga อย่างชาญฉลาดที่ทำหน้าที่ตรงกันข้ามกับ Artpop ความเกินพอดีทั้งหมดถูกตัดออกไป ในขณะที่ความแปลกประหลาดถูกใช้เป็นสำเนียงในเพลงที่มักจะเป็นป๊อปที่เรียบเรียงมาอย่างดี สองสามเพลงมองไปที่ดนตรีคันทรี่ผ่านๆ -- ชื่อเพลง "Joanne" ขยิบตาให้กับ "Jolene" ของ Dolly Parton; ในการเรียบเรียงที่แตกต่าง เพลงบัลลาด "Million Reasons" อาจเป็นเพลงครอสโอเวอร์สำหรับผู้ใหญ่จาก Faith Hill หรือ Shania Twain -- แต่เท้าของ Gaga ยังคงยึดมั่นในแดนซ์ป๊อปแม้ว่าเธอจะนำ Father John Misty, Beck, Florence Welch และ Josh Homme แห่ง Queens of the Stone Age มาร่วมงานก็ตาม Homme ร่วมเขียน "Diamond Heart" และ "John Wayne" สองเพลงดิสโก้ที่หนักแน่นกว่าที่นี่ ในขณะที่ Misty ช่วยในเพลง "Sinner's Prayer" ที่ไหลลื่นมั่นคง -- บางทีอาจเป็นการผสมผสานระหว่างคันทรี่และป๊อปที่ดีที่สุดที่นี่ -- และ "Come to Mama" เพลงย้อนยุคที่สดใสสู่ Motown ที่พบคู่หูในเพลงคู่กับ Welch อย่าง "Hey Girl" แนวสโลว์แจมแบบอนาล็อกที่ล่องลอยอยู่ในแสงระยิบระยับ สิ่งเหล่านี้ พร้อมกับ "A-Yo" ที่สนุกสนานและเพลงโอเดะถึงการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองอย่าง "Dancin' in Circles" ไม่จำเป็นต้องพบเพื่อนร่วมทางที่สบายใจในเพลงบัลลาดที่กระจายอยู่ทั่วอัลบั้ม แต่ Mark Ronson ผู้อำนวยการสร้างฝ่ายบริหารช่วยขัดเกลา Joanne ให้ไหลลื่นได้ง่าย ซึ่งเป็นเสน่ห์ของมัน [Joanne ยังถูกปล่อยในรูปแบบแผ่นเสียง LP ด้วย]