Steve In A Box: The Warner Years (1977-1981) (4LP)

สตีฟ มาร์ติน โด่งดังจากการเป็นสแตนด์อัพคอมเมเดียนสู่เซเลบระดับชาติในช่วงปลายยุค 70 และได้นิยามความตลกใหม่ให้คนรุ่นใหม่ STEVE IN A BOX: THE WARNER YEARS (1977-1981) จับภาพการก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของมาร์ตินผ่านอัลบั้มสี่ชุด ซึ่งเผยให้เห็นอารมณ์ขันแบบเหนือจริง กิจวัตรที่แปลกประหลาด และฝีมือแบนโจของเขา

ชุดนี้ประกอบด้วยอัลบั้มสี่ชุด: Let's Get Small (1977), A Wild And Crazy Guy (1978), Comedy Is Not Pretty! (1979) และ The Steve Martin Brothers (1981)

คลิฟ เนสเตอรอฟฟ์ นักประวัติศาสตร์ตลก บันทึกการเดินทางของมาร์ตินจากคลับเล็กๆ สู่สนามกีฬาที่แน่นขนัดในบันทึกย่อของชุดนี้ เขายังอธิบายว่าอารมณ์ขันแบบรู้ตัวของมาร์ตินนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากการเสียดสีการเมืองในยุคนั้น “แทนที่จะวิเคราะห์การเมืองเหมือนรุ่นเดียวกัน มาร์ตินกลับวิเคราะห์วงการบันเทิงเอง มันคือความตลกที่ทำให้วงการตลกต้องขำ”

การก้าวกระโดดของมาร์ตินเกิดขึ้นในปี 1977 กับ LET'S GET SMALL อัลบั้มที่จับภาพความตลกที่มองเห็นและเป็นกายภาพของเขาผ่านเสียงได้อย่างน่าทึ่ง “คนที่ไม่เคยฟังมาก่อนได้ยินเสียงดังปังและช่องว่างที่ทำให้หัวเราะ และจุดด้อยนี้กลับกลายเป็นจุดเด่น เพราะการเปลี่ยนผ่านดูเหนือจริงยิ่งขึ้นไปอีก” มาร์ตินกล่าว อัลบั้มนี้ติดท็อป 10 และได้รับการรับรองระดับแพลตตินัม

อัลบั้มที่สองของเขา A WILD AND CRAZY GUY (1978) ขึ้นถึงอันดับ 2 และได้รับการรับรองระดับดับเบิลแพลตตินัม อัลบั้มนี้เปิดตัวเพลงฮิต “King Tut” ซึ่งติดท็อป 20 ในชาร์ตซิงเกิล ความนิยมของ ‘คนบ้าและสุดเหวี่ยง’ ในชื่ออัลบั้มถูกขยายด้วยการปรากฏตัวซ้ำๆ ของมาร์ตินใน Saturday Night Live คู่กับแดน อายครอยด์ในบทเฟสทรังก์บราเธอร์ส คำติดปากของพวกเขา “We are two wild and crazy guys!” กลายเป็นปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม

ในปี 1979 เมื่อเขาปล่อยอัลบั้มที่สาม COMEDY IS NOT PRETTY! ที่ได้รับการรับรองระดับทองคำ มาร์ตินแสดงต่อฝูงชนขนาดเท่าสนามกีฬา ซึ่งเป็นความสำเร็จที่ไม่เคยมีมาก่อนสำหรับสแตนด์อัพคอมเมเดียน ดังที่คอมเมเดียนสตีฟ อัลเลนกล่าวว่า “เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของความตลกที่ฝูงชนตอบสนองเหมือนผู้ชมคอนเสิร์ตร็อก...ราวกับเขาเป็นเดอะบีเทิลส์หรือเดอะโรลลิงสโตนส์”

ชุดนี้จบลงด้วย THE STEVE MARTIN BROTHERS ซึ่งเป็นจุดเปลี่ยนในอาชีพของเขา อัลบั้มนี้ไม่เพียงนำเสนอสแตนด์อัพของมาร์ตินเท่านั้น แต่ยังมีด้านหนึ่งทั้งหมดที่เป็นการเล่นแบนโจบลูแกรสส์ ซึ่งบ่งบอกถึงการเปลี่ยนแปลงของเขาจากสแตนด์อัพไปสู่ดนตรีและภาพยนตร์